ἀτιτέω
ἀτῐτέω,
- = ἀτίω, D.P. 1158: but ἀτιτεῖν· ἀδικεῖν, and ἀτίται· ἄδικοι, Hsch.
desdeñar, menospreciar
θεοῦ ... ἑορτήν
ἀτιτεῖν· ἀδικεῖν
ἀτιτέω-ῶ (seul. ao. 3 pl. ἀτίτησαν) [ῐ] déshonorer, profaner, DP. 1158.
Étym. ἄτιτος.
ἀτιτέω, = ἀτίω, Dionys.Per. 1158.