ἀφίλητος
ἀφίλητος, unloved
ἀφίλ-ητος [ῐ], ον,
- unloved, S. OC 1702 (lyr.), Phld. D. 1.1.
no amado s. cont., A.Fr.451l.24,
οὐδὲ γὰρ ὡς ἀ. ἐμοί
ἄνδρες
ἀ·φίλητος, ος, ον [ῐ] non aimé, Soph. O.C. 1702.
ἀφίλητος, nicht geliebt, Soph. O.C. 1699.
ἀφίλητος
φιλέω
- unloved, Soph.