ἀφιλοκάλητος
ἀφιλοκάλητος, without adornment
ἀφῐλο-κάλητος [κᾰ], ον,
- without adornment, δόμος Procl.ad Hes. Op. 746, cf. Eust. 669.41.
falto de adornos
δόμος
ὅθεν καὶ βίον ἀκόρητον λέγουσι τὸν ἀφιλοκάλητον
ἀκατασκεύαστον· ἀφιλοκάλητον