ἀφιλία
ἀφιλία, want of friends
ἀφιλ-ία, ἡ,
- want of friends, Arist. EN 1115a11, Rh. 1386a9, Phld. Oec. p.67 J., Plu. Sol. 7.
1 carencia de amigos considerada como un mal, Arist.EN 1115a11, Rh.1386a9,
τὴν ἀφιλίαν καὶ τὴν ἐρημίαν δεινότατον (εἶναι)
ἀ. δοκεῖ μὲν ἀφαλωμάτων κουφίζειν
δεῖ ... πεφράχθαι μήτε ἀφιλίᾳ πρὸς φίλων ἀποβολήν
• falta de afecto
τὸ τῆς ἀφιλίας μοι βαρύτερον
2 firmeza, fortaleza de ánimo Hsch.
ἀφιλία, ας (ἡ) [φῐ] manque d’amis ou d’amitié, Arstt. Rhet. 2, 8, 10 ; Nic. 3, 6, 3.
Étym. ἄφιλος.
ἀφιλία, ἡ, Freundelosigkeit, Arist. Nic. 3.6 Plut. Sol. 7.