ἀφιλόκαλος
ἀφιλόκαλος, without love for beauty
ἀφῐλό-κᾰλος, ον,
- without love for beauty or honour, Plu. QConv. 2.672e, Gal. 5.39.
que no ama la belleza, vulgar op.
φιλόκαλος
• subst.
τὸ ἀφιλόκαλον τοῦ δόγματος
ἀ·φιλόκαλος, ος, ον [ῐᾰ] indifférent au beau ou au bien, Plut. M. 672e.
ἀφιλόκαλος, das Schöne, Gute nicht liebend, Plut. Symp. 5 proœm.