ἀφθιτόμισος
ἀφθῐτό-μῑσος, ον,
- of undying hatred, Man. 4.234.
que odia perpetuamente de pers.
ἀφθιτομίσους καὶ κατονειδιστῆρας
ἀφθιτό·μισος, ος, ον [ῐῑ] dont la haine est impérissable, Man. 4, 234.
Étym. ἄ. μῖσος.
ἀφθιτόμισος, [μῑ], von unvergänglichem Hasse, Maneth. 4.234.