ἀφθαρτίζω
inmortalizar en v. pas.
τὸ βαρὺ καὶ γεῶδες ... εἰς οὐρανοὺς ἀνελήφθη μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἀφθαρτισθέν
ἀφθαρτίζω, f. ίσω, rendre incorruptible, d’où rendre immortel, Naz. 2, 253b.
Étym. ἄφθαρτος.
ἀφθαρτίζω, unsterblich machen, VLL.