ἀφωνέω
ἀφωνέω, to be speechless
ἀφων-έω,
- to be speechless, Hp. Epid. 1.4.13 [1.26.ιγʹ].
no articular sonido, enmudecer
γλῶσσα ἠφώνει
ἀφωνέω-ῶ, être sans voix, ne pouvoir pas parler, Hpc. 990c.
Étym. ἄφωνος.