ἀφύτευτος
ἀφύτευτος, not planted
ἀφύτευτος [ῠ], ον,
- not planted, χῶρος X. Oec. 20.22.
1 no plantado
χῶρος
γῆ
2 fig. poco implantado
δυσμένεια
ἀ·φύτευτος, ος, ον [ῠ] non planté, Xén. Œc. 20, 22.
Étym. ἀ, φυτεύω.
ἀφύτευτος, nicht bepflanzt, χῶρος Xen. Oec. 20.22.