ἀψευδέω
ἀψευδέω, not to lie, to speak truth
ἀψευδ-έω,
- not to lie, to speak truth, πρός τινα S. Tr. 469, Aeschin. 2.95: abs., Ar. Fr. 751; not to err, Pl. Tht. 199b; περί τι Arist. SE 165a25.
- II observe faithfully, IG 5(2).343.38,57 (Orchom. Arc., iv B. C.).
I
1 no mentir
πρὸς δ' ἔμ' ἀψευδεῖν ἀεί
ἀψευδεῖν πρὸς Ἀθηναίους ᾤμην δεῖν
• jur. no cometer fraude
ὁ μὲν τοίνυν εἷς νόμος κελεύει ἀψευδεῖν ἐν τῇ ἀγορᾷ
2 estar libre de error
ἀψευδεῖν περὶ ὧν οἶδε
II tr. guardar con fidelidad, cumplir fielmente
τὰν συϜοι[κί]αν ... πὸς τὰς συνθέ[σι]ς
κἂν μὲν ἀψευδῇ τὸν ὅρκον
ἀψευδήσειν πάντα πιστούμενοι
ἀψευδέω-ῶ, f. ήσω, ne pas mentir, Ar. fr. 591 ; distinct de ἀληθεύειν, Xén. Cyr. 5, 2, 8 ; πρός τινα, Soph. Tr. 469 ; Eschn. 40, 40, parler à qqn sans le tromper ; περί τινος, Arstt. Soph. el. 1, 2, parler de que ch. sans rien dire d’inexact.
Étym. ἀψευδής.
ἀψευδέω, nicht lügen, Soph. Trach. 469 ; Ar. bei B.A. 13 ; neben ἀληθεύω Xen. Cyr. 5.2.8 ; κατʼ ἀγοράν Dem. Lept. 9 ; Harp. ἔοικε περὶ τῶν ὠνίων κεῖσθαι. Bei Plat. neben τὰ ὄντα δοξάζειν, sich nicht irren, Theaet. 199b.
ἀψευδέω
from ἀψευδής
- not to lie, to speak truth, πρός τινα Soph., Plat.