ἀϊδιότης
ἀϊδιότης, eternity
ἀϊδιότης, ητος, ἡ,
- eternity, Arist. Cael. 284a1, Ph. 252b3, Ph. 1.3, al., Plot. 3.7.5, Procl. Inst. 55, etc.
eternidad
εἰς πίστιν περὶ τῆς ἀθανασίας αὐτοῦ καὶ τῆς ἀϊδιότητος
(tendría un argumento de peso) a favor de la creencia en su inmortalidad y eternidadκαὶ εἰκόνα τῆς ἰδίας ἀϊδιότητος ἐποίησεν αὐτόν
(Dios) hizo al hombre a imagen de su propia eternidadἡ ἀ. τοῦ κόσμου
ἡ ... τῆς ἀϊδιότητος ἐλπίς
• frec. en lit. crist., Gr.Nyss.Or.Catech.8.4
•
ἀειδιότης· aeternitas, perpetuitas, peraennitas
ἀϊδιότης, ητος (ἡ) [ᾱῐδ] éternité, Arstt. Cæl. 2, 1.
Étym. ἀΐδιος.
ἀϊδιότης, ητος ἡ, Ewigkeit, Arist. coel. 2.1 u. Sp.