Logeion | ἁλίστονος

ἁλίστονος, ον,

1 contra lo que gime el mar ῥαχίασιν A.Pr.712.

2 que se queja del mar ἀγρευτῆρες Opp.H.4.149.

ἁλί·στονος, ος, ον [ᾰ]

1 qui résonne du gémissement de la mer, Eschl. Pr. 712 ||

2 qui gémit, c. à d. qui travaille péniblement en mer, Opp. H. 4, 149.

Étym. ἅ. στένω.

ἁλί-στονος -ον die weerklinkt met het geraas van de zee.

ἁλίστονος, 1) meerrauschend, ῥαχίαι Aesch. Pr. 714.
2) im Meere sich abmühend, ἀγρευτῆρες Opp. H. 4.149.

ἁλίστονος ἅλς, στένω

Menu