ἀλίτημα
ἀλίτημα, a sin, offence
ἀλίτ-ημα, ατος, τό,
- sin, offence, AP 5.277 (Agath.), 9.643 (Id.) (both pl.).
agravio, falta, error, AP 5.278, 9.154, 9.643 (todos Agath.), Eust.1529.46, Sud.
ἀλίτημα, ατος (τὸ) [ᾰῐ] faute, crime, Anth. 9, 643.
Étym. ἀλιταίνω.
ἀλίτημα, τό, Vergehen, Agath. 2.54, 60 (V.278. IX.643, 154).
ἀλίτημα
ἀλιταίνω
- a sin, offence, Anth.