ἁλιτέρμων
ἁλιτέρμων, bounded by the sea
ἁλῐ-τέρμων, ον, gen. ονος,
- bounded by sea, AP 9.672.
limitado por el mar
ἁ. κύκλος
de la tierraγῆ]ν ἁλιτέρμον[α] ἔπερσ[εν
ἁλι·τέρμων, ων, ον, gén. ονος [ᾰῐ] borné par la mer, Anth. 9, 672.
Étym. ἅ. τέρμα.
ἁλιτέρμων, meerbegrenzt, Ep.adesp. 369 (IX.672).
ἁλιτέρμων
ἅλς, τέρμα
- bounded by the sea, Anth.