Logeion | ἁλιπλανής

ἁλι-πλᾰνής, ές,

que vaga por el mar νῆες AP 11.390 (Lucill.), cf. 6.223 (Antip.Sid.), ἀέλλαι Nonn.l.c., de islas flotantes κολῶναι Nonn.D.40.495.

ἁλι·πλανής, ής, ές [ᾰᾰ] qui erre sur mer, Anth. 11, 390.

Étym. ἅ. πλανάω.

ἁλι-πλανής -ές [πλανάω] die over de zee dwaalt.

ἁλιπλανής, ές, meerdurchirrend, Schiffer, Barbuc. 10 (IX.427); νῆες Lucill. 122 (XI.390); σκολόπενδρα Antip. S. 14 (VI.223).

ἁλιπλανής ἅλς, πλανάομαι

Menu