ἁλιρραγής
ἁλιρραγής, against which the sea breaks
ἁλιρ-ρᾰγής, ές, (ῥήγνυμι)
- against which the tide breaks, σκόπελος AP 7.383 (Phil.).
donde rompe el mar
σκόπελος
ἁλι·ρραγής, ής, ές [ᾰᾰ] où se brise la mer, Anth. 7, 383.
Étym. ἅ. ῥήγνυμι, p. *Ϝρήγνυμι.
ἁλιρραγής, ἁλιρραγεῖς σκόπελοι, meerbrechend, Philp. 67 (VII.383).
ἁλιρραγής
ἅλς, ῥήγνυμι
- against which the sea breaks, Anth.