ἁλίπλαγκτος
ἁλίπλαγκτος, roaming the sea
ἁλί-πλαγκτος, ον,
- sea-roaming, ὦ Πάν, Πὰν ἁλίπλαγκτε . . φάνηθι S. Aj. 695; Τρίτων AP 6.65 (Paul.Sil.); ἔχις IG 2.1660.
1 que vaga por el mar
Πάν
Τρίτων
ἔχις
δικτυβόλοι
2 subst. ὁ ἁ. marinero A.R.2.11.
ἁλί·πλαγκτος, ος, ον [ᾰ]
1 qui erre sur mer, en parl. de Triton, Anth. 6, 65 ; des dieux de la mer, Opp. H. 4, 582 ; Orph. Arg. 1302, 1357 ; ὁ ἁλ. matelot, A. Rh. 2, 11 ||
2 qui erre au bord de la mer (Pan, dieu du littoral) Soph. Aj. 695.
Étym. ἅλς, πλάζω.
ἁλίπλαγκτος, meerdurchirrend, Τρίτων Paul.Sil. 51 (VI.65). Bei Ap.Rh. 2.11, Schiffer, wie Leon.Tar. 25 (VI.4); Opp. Hal. γενέθλη 1.439 ; μάκαρες 4.582 ; bei Orph. Arg. πορεία 1302. – Bei Soph. Aj. 680 heißt Pan so, der am Meere herumschweift ; 594 aber Σάλαμις, meerumwogt ; doch wollen andere ἁλίπλακτος lesen.
ἁλίπλαγκτος
ἅλς, πλάζομαι
- roaming the sea, Soph., Anth.