ἁμαδρυάς
ἁμα·δρυάς, άδος (ἡ) [ᾰᾰ̄ῠᾰδ] hamadryade (litt. dryade qui fait corps avec un chêne) A. Rh. 2, 477 ; d’ord. plur. Ath. 78b, etc. ||
➳ Voc. sg. -υάς, Nonn. D. 2, 98 ; dat. pl. -υάσιν, Anth. 11, 194 ; épq. -υάδεσσιν, Nonn. D. 12, 121.
Étym. ἅμα, δρυάς.