ἁλωτός
ἁλωτός, to be taken
ἁλωτός, ή, όν,
- liable to capture or conquest, Th. 6.77, Philostr. Im. 1.4; ἡδονῇ ἁλωτὸν ἄνθρωπος Ph. 2.381.
- 2 captured, Philostr. VA 2.10.
- II attainable, S. OT 111, Men. 132.
I capturado
ἁ. μὲν Ἀλεξάνδρῳ γένοιτο
αἰχμαῖς ἁλωτοί
ἁλωτόν· ληπτόν
II
1 capturable o conquistable
ταύτῃ μόνον ἁλωτοί ἐσμεν
αἱ ἐπάλξεις
• fig.
ἡδονῇ δ' ἁλωτὸν ἄνθρωπος
τίνι ἁλωτός εἰμι
2 de abstr. alcanzable, que puede conseguirse
τὸ δὲ ζητούμενον ἁλωτόν
• vulnerable D.C.38.50.2.
ἁλωτός, ή, όν [ᾰ]
1 facile à prendre ou à conquérir, Thc. 6, 77 ||
2 facile à obtenir, Soph. O.R. 111 ||
➳ Fém. -ός, Phil.
Étym. ἁλίσκομαι.
ἁλωτός
verb. adj. of ἁλίσκομαι
- Ito be taken or conquered, Thuc.
- IIattainable, Soph.