ἁμᾶ
ἁμᾶ, together
ἁμᾶ,
- Dor. for ἅμα, Pi. O. 3.21, IG 5(1), Ar. Lys. 1318, Call. Lav.Pall. 75, Theoc. 9.4. (ἁμᾷ Hdn.Gr. 1.489; ἅμᾳ Thphr. Metaph. 6, al. (cod. opt.).)
ἁμᾶ ou ἁμᾷ, v. ἅμα.
ἁμᾶ, od. ἁμᾷ, dor. = ἅμα, Pind.
ἁ˘μᾱ (Dor. = ἅμα: ἁμᾷ alii, cf. Herodian., 1. 489. 16f. L.)
- 1together
- a adv. ἁγνὰν κρίσιν καὶ πενταετηρίδʼ ἁμᾶ θῆκε O. 3.21 ἁμᾶ δʼ ἔφθαρεν P. 3.36 πίτναν τʼ ἐς αἰθέρα χεῖρας ἁμᾶ N. 5.11 Μοῖσά τοι κολλᾷ χρυσόν, ἔν τε λευκὸν ἐλέφανθʼ ἁμᾶ N. 7.78
- b prep. c. dat. together with φιάλαισι ἅς ποθʼ ἵπποι κτησάμεναι Χρομίῳ πέμψαν θεμιπλέκτοις ἁμᾶ Λατοίδα στεφάνοις (Vogt: ἅμα Σ: ἀμφὶ codd.) N. 9.52