ἀλώφητος
ἀλώφητος, unremitting
ἀλώφητος, ον, (λωφάω)
- unremitting, Plu. Fab. 23, QPlat. 2.1005e, AP 5.255.12 (Paul.Sil.), Nonn. D. 13.267, etc. [edited entry]
1 que no cede, que no cesa
ἀγῶνες
ἐρωμανίη
ἔπινον ἀλωφήτου χύσιν οἴνου
δεῖπνον
ἀλωφήτων ἀπὸ τόξων
2 perdurable, eterno
τιμή
αἰών
θεσμός
κέλευθοι
ἀ·λώφητος, ος, ον, qui ne cesse pas, Plut. Fab. 23 ; Anth. 5, 255.
Étym. ἀ, λωφάω.
ἀλώφητος, ohne Erholung oder Pause, ἀγῶνες Plut. Fab. 23 ; ἐρωμανίη Paul.Sil. 7 (V.255).
ἀλώφητος
λωφάω
- unremitting, Plut.