ἁρπακτικός
ἁρπακτικός, rapacious
ἁρπακ-τικός, ή, όν,
- rapacious, thievish, Luc. Pisc. 34, Eun. Hist. p.243 D.: c. gen., ἁ. πυρός readily catching fire, Dsc. 1.73. Adv. -κῶς, gloss on ἁρπαλέως, EM 148.6, Hsch.
I
1 rapaz, ladrón compar.
ἁρπακτικώτεροι ... τῶν γαλῶν
más rapaces que las comadrejasθηρία
ὄρνεις
aves rapaces
• fig. que se apodera de, que atrae c. gen.
νάφθα ... δύναμιν ἔχει ἁρπακτικὴν πυρός
2 subst. τὸ ἁ. pillaje
καὶ τὸ ἁ. ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἔτραπεν
II adv. -ῶς con avidez, EM 148.6G., Hsch.
• tb. ac. neutr.
ἁρπακτικὸν βλέπων
ἁρπακτικός, ή, όν, rapace, Diosc. 1, 101, etc. ||
Cp. -ώτερος, Luc. Pisc. 34.
Étym. ἁρπάζω.
ἁρπακτικός, räuberisch.
• Adv. -ικῶς , Luc. Pisc. 34.
• Adv. -ικῶς , Luc. Pisc. 34.
ἁρπακτικός
ἁρπάζω
- rapacious, Luc.