ἄνδηρον
ἄνδηρον, a raised border, flower-bed
ἄνδηρον, τό,
- raised bank by the side of a river or ditch, dike, Mosch. 4.102: mostly in pl., ἄνδηρα, τά, Hyp. Fr. 113, Lyc. 629; Πακτωλοῦ χρυσέοισιν ἐπʼ ἀνδήροισι Call. Fr. 45 P., cf. Fr.anon. 110; τετμῆσθαι καθάπερ ἀνδήροις καὶ ὀχετοῖς Plu. QConv. 2.650c, cf. Luc. Lex. 2.
- 2 border, edge, of the sea, dub. in B. 1.54 (p.439J.); ἄ. θαλάσσης Opp. H. 4.319.
- 3 border for plants or flowers, Thphr. CP 3.15.4, Theoc. 5.93, AP 12.197 (Strat.), Nic. Th. 576.
- 4 = στῆθος χειρός, Poll. 2.144.
1 ribera, orilla
ἁλός
Πακτωλοῦ
θαλάσσης
• borde de un foso Mosch.l.c., Luc.Lex.2
• dique Phot.
2 bancal
• para flores arriate Theoc.5.93, Nic.Th.576, AP 12.197 (Strat.), Plu.2.649d.
3 fig. reguero, conducto Plu.2.650c.
•Et. desc. quizá preindoeuropea. Se ha propuesto tb. dór. por ᾰν-δερϜ-ᾰ.
ἄνδηρον, ου (τὸ) Mosch. 5, 102 ; d’ord. plur. τὰ ἄνδηρα :
1 plate-bande ou couche de jardin, Th. C.P. 3, 15, 4 ; Anth. 12, 197 ||
2 bords d’un fleuve ou de la mer, Opp. H. 4, 319 ; d’où en gén. lieu arrosé par un cours d’eau, lieu humide, Nic. Th. 577, etc., en prose, Plut. M. 649d, 650, etc. ; qqf. le lit du fleuve ou de la mer, Lyc. 629.
Étym. ἀνδέω p. ἀναδέω.
1. dijk, oever.
2. bloembed.
ἄνδηρον, τό, nur im plur.,
1) Gartenbeete, neben πρασιαί Nic. Th. 575 ; Strat. 39 (XII.197); Plut. Symp. III.2.2 E.; οὐχ ὁμαλά u. ἀναχοῦν τὰ ἄνδ. Luc. Lexiph. 2 ; vgl. Mosch. 4.101 ; bei Theocr. 5.93 ῥόδων, Blumenbeete. Nach VLL eigtl. τὰ ἄκρα, αἱ τῶν τάφρων ἀναβολαί, u. daher
2) τὰ χείλη τῶν ποταμῶν, Uferrand, θαλάσσης Opp. H. 4.319.
3) die Gräben selbst, Lyc. 629.
1) Gartenbeete, neben πρασιαί Nic. Th. 575 ; Strat. 39 (XII.197); Plut. Symp. III.2.2 E.; οὐχ ὁμαλά u. ἀναχοῦν τὰ ἄνδ. Luc. Lexiph. 2 ; vgl. Mosch. 4.101 ; bei Theocr. 5.93 ῥόδων, Blumenbeete. Nach VLL eigtl. τὰ ἄκρα, αἱ τῶν τάφρων ἀναβολαί, u. daher
2) τὰ χείλη τῶν ποταμῶν, Uferrand, θαλάσσης Opp. H. 4.319.
3) die Gräben selbst, Lyc. 629.
ἄνδηρον
Perh. akin to ἄνθος.
- a raised border, flower-bed, Theocr., Anth.:— any raised bank, a dyke, Mosch.