ἁνδάνω
ἁνδάνω, to please, delight, gratify
- please, delight, gratify, mostly Ion. and poet., used like ἥδομαι, except as to construction: mostly c. dat. pers., Od. 2.114, Pi. P. 1.29, Hdt. 5.39: also c. dupl. dat., Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ Il. 1.24, cf. Od. 16.28; εἴ σφωϊν κραδίη ἅδοι 20.327; Πηνελοπείῃ ἥνδανε μύθοισι pleased her with words, 16.398:—in ἁδόντα δʼ εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν the dat. belongs both to the part. and to the inf., Pi. P. 2.96: abs., τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπε Il. 9.173, Od. 18.422: c. acc., v. dub. in Thgn. 26, E. Or. 1607, both prob. corrupt readings.
- II in Hdt. ἁνδάνει expresses the opinion of a body of people, οὔ σφι ἥνδανε ταῦτα 7.172, cf. 9.5; τοῖσι τὰ ἀμείνω ἑάνδανε 9.19: c. inf., τοῖσι μὲν ἕαδε βοηθέειν Ἀθηναίοισι 6.106, cf. 4.145, 153, 201; so ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως (sc. ποιεῖν) Il. 17.647, cf. Od. 2.114:— τὰ ϝεϝαδηκότα quae placuerunt, IG 9(1).334 (Locr.).
- III Med., ἢν ἁνδάνηται Hp. Mul. 2.150; cf. τιμὴ δαίμοσιν ἁνδάνεται AP 10.7 (Arch.). (Cf. Skt. svádati, Lat. suādeo, suāvis, O.E. swēte, etc.)
1
a) en gener. agradar, ser grato a c. dat. de pers. y dioses Od.2.114, 16.398,
τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν
τί σοι τόσον εὔαδεν ὕδωρ
ἁδόντα δ' εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν
ojalá sea grato a los nobles que me reúna con ellos
• tb. en v. med., Hp.Mul.2.150, AP 10.7 (Arch.)
• c. dos dat.
Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ
b) de abstr. o c. adv. y c. dat. de pers. gustar, ser de una opinión
ἐπεὶ νύ τοι εὔαδεν οὕτως
ὅτι οὔ σφι ἥνδανε τὰ ... ἐμηχανῶντο
τοῖσι τὰ ἀμείνω ἑάνδανε
θνητῶν ὅσοισιν ἁνδάνει μοναρχία
2 c. dat. de pers. e inf. gener. de cuerpos políticos decidir
τοῖσι δὲ ἕαδε μὲν βοηθέειν Ἀθηναίοισι
decidieron prestar ayuda a los ateniensesἃ πόλει μήποτε τῇδε ἅδοι
¡que jamás esta ciudad decida esto!εἰ ... ἡμετέρας μελέτας <ἅδε τοι> διὰ φροντίδος ἐλθεῖν
• part. perf.
τὰ ϜεϜαδηϙότα
las decisiones
3 c. dat. de cosa gustar de
τοῖσιν ἅδοι καὶ Κύπρις
•Deriv. de la raíz *su̯ād- ‘dulce’, ‘suave’, ‘agradable’, cf. ai. svā́date equivalente a gr. ἥδομαι q.u.; a esta raíz pertenece ἡδύς q.u.
1. in de smaak vallen, bevallen,
2. onpers. met dat. besluiten; met inf.:
gefallen, eigtl. ion. u. dichterisch, τινί, oft Hom. u. Her.; Theocr. 26.30 ; auch mit doppeltem dat., Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, Il. 1.24, vgl. Od. 20.327 ; so Pind. öfter ; auch Soph. Ant. 500 u. sonst ; bei Her. 5.39 ist ἁνδάνειν τινί Einem einen Gefallen tun. Bei Theogn. 26, Eur. Med. 12, Or. 1633 u. Sp. auch mit dem acc., wie ἀρέσκω, erfreuen, zufrieden stellen ; Archi. 16 (X.7) hat auch das med. ἁνδάνεται.
((σ)ϝανδάνω)
[(σ)ϝαδ-. Cf. ἡδύς, L. suavis.]
3 sing. ἁνδάνει Od. 2.114.
3 sing. impf. ἑήνδανε (ἐϝάνδανε) Il. 24.25: Od. 3.143. ἥνδανε (ϝάνδανε) Il. 1.24, 378, Il. 15.674, Il. 18.510: Od. 5.153, Od. 8.506, Od. 10.373, Od. 14.337, 525, Od. 16.398, Od. 17.173. ἅνδανε Od. 3.150.
3 sing. aor. εὔαδε (ἔϝαδε) Il. 14.340, Il. 17.647: Od. 16.28. ἅδε (ϝάδε) Il. 12.80, Il. 13.748: Od. 24.465.
3 sing. opt. ἅδοι Od. 6.245, Od. 20.327.
Infin. ἁδεῖν Il. 3.173.
Acc. sing. masc. pf. pple. ἑαδότα (ϝεϝαδότα) Il. 9.173: Od. 18.422. (ἀφ-, ἐπι-.)
- 1
To please, be pleasing or acceptable, find favour or acceptance Od. 5.153, Od. 17.173.
With dat.: Ἕκτορι Il. 12.80 = Il. 13.748. Cf. Il. 3.173, Il. 14.340, Il. 18.510: Od. 2.114, Od. 3.150, Od. 8.506, Od. 14.337, 525, Od. 16.398, Od. 20.327, Od. 24.465.
- 2
Impers.
With dat.: ἐπεί τοι εὔαδεν οὕτως Il. 17.647. Cf. Il. 1.24 = 378, Il. 24.25: Od. 3.143, Od. 10.373.
With dat. and infin.: Αἴαντι ἑστάμεν Il. 15.674. Cf. Od. 6.245.
So ὥς τοι εὔαδε, . . . ἐσορᾶν . . . Od. 16.28.
- 3
In pf. pple., pleasing, agreeable Il. 9.173: = Od. 18.422.
- 1
- 1please, be pleasing to c. dat. Τυνδαρίδαις τε φιλοξείνοις ἁδεῖν εὔχομαι O. 3.1 πατέρα τε Δαμάγητον ἁδόντα Δίκᾳ O. 7.17 εἴη, Ζεῦ, τὶν εἴη ἁνδάνειν P. 1.29 ἁδόντα δʼ εἴη με τοῖς ἀγαθοῖς ὁμιλεῖν P. 2.96 τίν τʼ, Ἐλέλιχθον, μάλα ἁδόντι νόῳ, Ποσειδάν, προσέχεται P. 6.51 Καλλίας ἁδὼν ἔρνεσι Λατοῦς N. 6.36 ἐγὼ δʼ ἀστοῖς ἁδὼν καὶ χθονὶ γυῖα καλύψαι (sc. εὔχομαι) N. 8.38 χαλκέῳ τʼ Ἄρει ἅδον (i. e. πολέμων ἦσαν ἔμπειροι. Σ.) I. 4.15 Ζηνί τε ἅδον βασιλέι (Er. Schmid: θʼ ἅδον codd: τίμιαι γεγένηνται. Σ.) I. 8.18
- Ito please, delight, gratify, c. dat. pers., Hom., etc.:—absol., ἑᾱδότα μῦθον a pleasing speech, Hom.
- IIἁνδάνει, Lat. placet, expressing opinion, οὔ σφι ἥνδανε ταῦτα Hdt.; c. inf., τοῖσι μὲν ἕαδε βοηθέειν it was their pleasure to assist, Hdt.:—impers., ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως (sc. ποιεῖν) Hom.
-
…τʼ αἰγιόχοιο Διός, γλαυκῶπιν Ἀθήνην · οὐ γὰρ οἱ εὔαδεν ἔργα πολυχρύσου Ἀφροδίτης, ἀλλʼ ἄρα οἱ πόλεμοί τε ἅδον καὶ ἔργον Ἄρηος ὑσμῖναί τε μάχαι τε καὶ ἀγλαὰ ἔργʼ ἀλεγύνειν. πρώτη τέκτονας ἄνδρας ἐπιχθονίους ἐδίδαξε ποιῆσαι σατίνας καὶ…
NA, Homeric Hymns
-
…νυν καὶ Τενεδίοισι, κατά περ Ἰώνων τοῖσι τὰς νήσους ἔχουσι, ἦν δεινὸν οὐδέν · τῇσι δὲ λοιπῇσι πόλισι ἕαδε κοινῇ Ἴωσι ἕπεσθαι τῇ ἂν οὗτοι ἐξηγέωνται. ὡς δὲ ἀπίκοντο ἐς τὴν Σπάρτην τῶν Ἰώνων καὶ Αἰολέων οἱ ἄγγελοι…
Herodotus, The Histories
-
…, Ἑκάεργε, καὶ Ὠκαλέην πολύπυργον ἔνθεν ἄρʼ εἰς Ἁλίαρτον ἀφίκεο ποιήεντα. βῆς δʼ ἐπὶ Τελφούσης · τόθι τοι ἅδε χῶρος ἀπήμων τεύξασθαι νηόν τε καὶ ἄλσεα δενδρήεντα · στῆς δὲ μάλʼ ἄγχʼ αὐτῆς καὶ μιν πρὸς μῦθον ἔειπες ·…
NA, Homeric Hymns
-
…τοι, Φοῖβε, νομὸς βεβλήαται ᾠδῆς, ἠμὲν ἀνʼ ἤπειρον πορτιτρόφον ἠδʼ ἀνὰ νήσους · πᾶσαι δὲ σκοπιαί τοι ἅδον καὶ πρώονες ἄκροι ὑψηλῶν ὀρέων ποταμοί θʼ ἅλαδε προρέοντες ἀκταί τʼ εἰς ἅλα κεκλιμέναι λιμένες τε θαλάσσης. ἦ ὥς…
NA, Homeric Hymns
-
…τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν · ἔνθʼ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς · Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τινʼ ἀνδρῶν ὄψεσθαι ·…
Homer, Iliad
-
…, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε, ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθʼ, αἴ κʼ ἐλεήσῃ. ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν. αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δʼ ἄρα…
Homer, Iliad
-
…ἀφανδάνοντʼ ἔφυ. καίτοι πόθεν κλέος γʼ ἂν εὐκλεέστερον κατέσχον ἢ τὸν αὐτάδελφον ἐν τάφῳ τιθεῖσα ; τούτοις τοῦτο πᾶσιν ἁνδάνειν λέγοιτʼ ἄν, εἰ μὴ γλῶσσαν ἐγκλῄοι φόβος. ἀλλʼ ἡ τυραννὶς πολλά τʼ ἄλλʼ εὐδαιμονεῖ κἄξεστιν αὐτῇ δρᾶν λέγειν…
Sophocles, Antigone
-
…ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρʼ ἀνήϊξαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ ἡμίσεων πλείους · τοὶ δʼ ἀθρόοι αὐτόθι μίμνον · οὐ γὰρ σφιν ἅδε μῦθος ἐνὶ φρεσίν, ἀλλʼ Εὐπείθει πείθοντʼ · αἶψα δʼ ἔπειτʼ ἐπὶ τεύχεα ἐσσεύοντο. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἕσσαντο περὶ…
Homer, Odyssey
-
…ἔσει σιγῶσʼ, ἐὰν μὴ πᾶσι κηρύξῃς τάδε. θερμὴν ἐπὶ ψυχροῖσι καρδίαν ἔχεις. ἀλλʼ οἶδʼ ἀρέσκουσʼ οἷς μάλισθʼ ἁδεῖν με χρή. εἰ καὶ δυνήσει γʼ · ἀλλʼ ἀμηχάνων ἐρᾷς. οὐκοῦν, ὅταν δὴ μὴ σθένω, πεπαύσομαι…
Sophocles, Antigone
-
…, οἱ δʼ ἤγαγον οἳ τὸ πάρος περ, καὶ τότε δή σφιν ἔειπε Μέδων · ὃς γάρ ῥα μάλιστα ἥνδανε κηρύκων, καὶ σφιν παρεγίγνετο δαιτί · κοῦροι, ἐπεὶ δὴ πάντες ἐτέρφθητε φρένʼ ἀέθλοις, ἔρχεσθε πρὸς δώμαθʼ ,…
Homer, Odyssey