ἄουτος
ἄουτος, unwounded, unhurt
ἄουτος, ον, (οὐτάω)
- unwounded, unhurt, Il. 18.536, Hes. Sc. 157.
- II = ἀνήκοος, Hsch.
1 que no está herido
2
ἄουτος· ἀνήκοος
ἄ·ουτος, ος, ον, non blessé, Il. 18, 536 ; Hés. Sc. 157.
Étym. ἀ, οὐτάω.
ἄουτος, (οὐτάω), unverwundet durch Hieb od. Stoß, Il. 18.536, vgl. Lehrs Aristarch. 61 sqq.; der homer. Vers wiederholt Hes. Sc. 157.
ἄουτος ², (οὖς), ohne Ohren ?
ἄουτος
[app. for ἄνουτος = ἀνούτατος.]
Unwounded Il. 18.536.
ἄουτος : unwounded, Il. 18.536†. See οὐτάω.
ἄουτος
οὐτάω
- unwounded, unhurt, Il.