ἄφραστος
ἄφραστος, unutterable, inexpressible
- unutterable, marvellous, ἄ. ἠδʼ ἀνόητα h.Merc. 80; οὐδὲν -ότερον πέλεται νόου ἀνθρώποισιν Hom. Epigr. 5.2; πέδη S. Tr. 1057; inexpressible, μέριμνα A. Pers. 165 codd.; too wonderful for words, φάτις S. Tr. 694.
- II (φράζομαι) not perceived, unseen, h.Merc. 353; not to be observed, known, or guessed, A. Supp. 95 (lyr.); incomprehensible, Orph. L. 46; κατακρύπτει ἐς τὸ -ότατόν οἱ ἐφαίνετο εἶναι [χωρίον] the place least likely to be thought of, Hdt. 5.92.δʹ; unforeseen, A.R. 2.824. Adv. -τως beyond thought, S. El. 1262 (lyr.).
- III Act., of persons, beside themselves, Nic. Th. 776.
- 2 giving no sign, Nonn. D. 9.134, 22.82.
I
1 inexplicable, inefable, indecible
ἄφραστα ἠδ' ἀνόητα
οὐδὲν ἀφραστότερον πέλεται νόου ἀνθρώποισιν
μέριμνα
φάτις
ἀοιδή
κηλίς
σέλας
δεσμοί
πέδη
κλύδων
2 inimaginable, insospechado
κατακρύπτει ἐς τὸ ἀφραστότατόν οἱ ἐφαίνετο εἶναι (χωρίον)
ἰχθύες
3 invisible
στίβος
πόροι κατιδεῖν ἄφραστοι
ἀφράστοιο μυχῷ πεφυλαγμένον οἴκου
ἀφράστῳ Διόνυσος ἀνῃώρητο πεδίλῳ
• neutr. subst.
ἔκποθεν ἀφράστοιο
4 en sent. act. de pers. que no puede hablar, mudo por la locura
παραπλῆγες δὲ καὶ ἄφραστοι γελόωσιν
II adv. -ως contra todo lo que podría decirse
ἐπεί σε νῦν ἀ. ἀέλπτως τ' εἰσεῖδον
1. onbeschrijfelijk (in pos. of ongunstige zin):
2. onzichtbaar, ondoorgrondelijk, obscuur:
2) nicht zu sagen, unaussprechlich, Aesch. Pers. 161 ; ungeheuer, Heliod. 5.22.
3) unvernünftig, wahnsinnig, γελᾶν Nic. Th. 776, Schol. ἀλογίστως.
• Adv. ἀφράστως , unerwartet, Soph. El. 1254.
- Iunutterable, inexpressible, Hhymn., Aesch., Soph.
- II (φράζομαι) not perceived or thought of, Aesch.; τὸ ἀφραστότατον χωρίον the place least likely to be thought of, Hdt.:—adv. -τως, beyond thought, Soph.