ἐγκωμιαστέον
ἐγκωμιαστέον, one must eulogize
ἐγκωμι-αστέον,
- one must eulogize, Phld. Rh. 1.219 S., S.E. M. 2.101; θεούς Hermog. Prog. 7.
hay que elogiar
θεοὺς ἐ.
ἐγκωμιαστέον, vb. d’ἐγκωμιάζω, Sext. 695, 7 Bkk.