ἔκθεσμος
ἔκθεσμος, out of law, lawless: horrible
- lawless, unlawful, Ph. 2.502, Phint. ap. Stob. 4.23.61, POxy. 129.4 (vi A. D.); monstrous, ὄναρ Plu. Caes. 32; ὑποθέσεις Phld. Sto. 339.18; εὑρήματα Ph. 1.335 (Sup.).
I
1 ilícito, criminal esp. en rel c. las prohibiciones sex.
ἔκθεσμον ... εἶμεν ἁδονᾶς ἕνεκεν ἁμαρτάνεν καὶ ὑβρίζεν
ἔ. σαρκοφαγία
ὑποθέσεις
θυσία ... ἡ δι' ἀνθρώπων
ἔθη
ἀσέβεια
ἐκθεσμότατα ... εὑρήματα
ἔ. σπορά
la semilla criminal de la divergenciaσυνήθεια
εἰδωλολατρία
πράγματα
ἁμαρτία
• subst. τὸ ἔ. acto ilícito
ἔκθεσμα δρῶντος
2 aberrante, irregular en la crít. lingüíst. y literaria
τινὲς γράφουσιν «ἰῶ», εἶτα «καταδακρυόεσσαν». γίνεται δὲ ἔκθεσμον
• subst. neutr. plu. cosas aberrantes, absurdos
op. σοφά
II adv. -ως
1 ilícitamente
2 de modo antinatural o aberrante, criminalmente
θυγατράσι καὶ ἀδελφαῖς μίγνυσθαι
• Adv ., Sp.
- out of law, lawless: horrible, Plut.