ἐκφαντικός
ἐκφαντικός, revealing
ἐκφαντ-ικός, ή, όν,
- = ἐκφαντορικός, Procl. in Alc.Praef. (s.v.l.).
1 de la divinidad revelador, iluminador c. gen.
θεῷ τῷ τῆς ὅλης ἀληθείας ἐκφαντικῷ
• crist.
Λόγος τῶν τοῦ Πατρὸς θελημάτων ἐ.
• del discurso elucidador, clarificador
δι' ... ἐκφαντικωτέρων λέξεων διασαφῆσαι
• neutr. plu. sup. como adv.
ἐκφαντικώτατα δέ μοι δοκεῖ ... εἰπεῖν
de un pasaje bíblico
2 adv. -ῶς como una manifestación divina
ἐ. ἕκαστα καταλαμβάνειν
de fenómenos luminosos en el Sinaíἐ., ὡς ἐν ἐκλάμψει θεοπρεπεῖ
ἐκφαντικός, ή, όν, propre à expliquer, à faire voir, Jambl. Protr. 324.
Étym. ἐκφαίνω.
ἐκφαντικός, ή, όν, deutlich machend, offenbarend, Iambl.
• Adv ., Plut. consol. ad Apoll. p. 322.
• Adv ., Plut. consol. ad Apoll. p. 322.