ἐκφαντορικός
ἐκφαντορικός, revealing
ἐκφαντ-ορικός, ή, όν,
- revealing, τῆς ἀληθείας Procl. Theol.Plat. 6.12; τῆς οὐσίας Id. in Cra. p.16 P., al., cf. Dam. Pr. 367.
1 que manifiesta o revela, revelador, iluminador c. gen., esp. en cont. fil.-místico
ἡ τῆς ἀληθείας ἐ. δύναμις
τὸ ὄνομα· ὄργανον γάρ ἐστιν ... ἐκφαντορικὸν τῆς τῶν πραγμάτων οὐσίας
ὅλων τοῦ θεοῦ προόδων ἐ. ἀγαθωνυμία
• de las funciones sacerdotales simbólicamente revelador Dion.Ar.EH 112.2, 128.15,
ὕμνος
2 adv. -ῶς en forma místicamente reveladora
ἡ τῶν Σεραφὶμ ἐπωνυμία ἐ. διδάσκει
κρυφία
ἐκφαντορικός, ή, όν, offenbarend, erklärend, Dion.Areop.