ἐμβαβάζω
ἐμβαβάζω, interrupt
ἐμβᾰβάζω,
- interrupt, ἐμβαβάξαντες prob. l. for ἐμβιβ-, Hippon. 53.
vociferar
ἀλλήλοισιν ἐμβαβάξαντες
ἐμ·βαβάζω [βᾰβ] crier : τινί, à qqn, Hippon. fr. 53 (conj. p. ἐμβιβάξαντες).
Étym. ἐν, β.
ἐμβαβάζω, (βαβάζω), anschreien ; τινί, Hippon. frg. 38 im EM., wo falsch ἐμβιβάξαντες steht.