ἐμβρυοκτόνος
que mata al feto, abortivo
τὰ ἐ. δηλητήρια (φάρμακα)
ἐμβρυο·κτόνος, ος, ον, qui fait mourir un fœtus dans le sein de la mère, Bas. 4, 677 a Migne.
Étym. ἔμβρυον, κτείνω.
ἐμβρυοκτόνος, die Frucht im Mutterleibe tötend, K.S.
que mata al feto, abortivo
τὰ ἐ. δηλητήρια (φάρμακα)