Logeion | ἐμβρύοικος

ἐμβρύοικος [ῠ], ον, (ἐν, βρύον, οἰκέω)

aposentado entre algas ἄγκυρα AP 6.90 (Phil.).

ἐμ·βρύ·οικος, ος, ον, qui séjourne dans les algues (ancre) Anth. 6, 90.

Étym. ἐν, βρύον, οἰκέω.

ἐμβρύοικος, ἄγκυρα, im Seemoose wohnend, Philp. 5 (VI.90).

ἐμβρύοικος ἐν, βρύον, οἰκέω

Menu