ἔμβροχος
ἔμβροχος, inundated
ἔμβροχος (sc. γῆ), ον, (βρέχω)
- inundated, PTeb. 74.38 (ii B.C.), al., PLond. 2.256r6 (i A. D.).
inundado por la crecida del Nilo
γῆ
ἄρουρα op. ἄβροχος ‘sin inundar’
φοινικών
τοῖς τῶν δακρύων ὀχετοῖς τὴν γενειάδα ἔμβροχον καθωμάλιζες
alisaste tu barba con los raudales de las lágrimas
ἔμ·βροχος, ος, ον, enfermé dans un lacet, enlacé, Bas. 2, 748.
Étym. ἐν, βρόχος.
ἔμβροχος, in der Schlinge verstrickt, K.S.