ἐμετώδης
ἐμετώδης, accompanied by sickness
ἐμετ-ώδης, ες,
- accompanied by sickness, ὑποστροφαί Hp. Coac. 560. Adv. Ion. -δέως as in vomiting, ἑλκόμενα Id. Prorrh. 1.117.
I
1 medic. acompañado de vómitos
ὑποστροφαί
2 que produce vómitos
ἐπ' ὀλίγοισιν (βρώμασι) ἐμετώδεα ἀσᾶται
se sacia con pocos alimentos y le provocan náuseas
II adv. -έως con vómitos
τὰ ἐν ὀξέσιν ἐ. ἑλκόμενα φλαῦρα
ἐμετώδης, ης, ες, qui ressemble à un vomissement, Hpc. Coac. 209.
Étym. ἔμετος, -ωδης.
ἐμετώδης, ες, nach Art des Erbrechens, Hippocr.