ἔμετος
ἔμετος, vomiting
- vomiting, Hp. Aph. 1.2 (pl.); ἐμέτοισι θηρώμενοι τὴν ὑγιείην Hdt. 2.77; ἔ. ποιεῖσθαι Arist. HA 612a6; disposition to vomit, sickness, ναυτίαι καὶ ἔμετοι ib. 584a7.
1 vómito, acción de vomitar
ἐν ... τοῖσιν ἐμέτοισι τοῖσιν αὐτομάτοισι γινομένοισιν
cuando se producen vómitos de forma espontáneaἐμέτοισι ... καὶ κλύσμασι
αἱ κύνες ... ἔμετον ποιοῦνται φαγοῦσαί τινα πόαν
los perros se provocan el vómito comiendo una hierba
• fig.
φιλοδέσπ[οτον;] ἔμετο[ς
¿complaciente con mi amo? Para vomitar
2 vómito, materia vomitada
ἔμετοι φλεγματώδεες
ὥσπερ κύων ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὸν ἑαυτοῦ ἔμετον
ἔ. αἵματος
φλέγματος
ἔμετοι τροφῆς ποικίλοι
τὸν ἔμετον αὐτοῦ μέλιτος ... εἶναι γλυκύτερον
• fig.
τὸν πλοῦτον ... Τύχης ἔμετον εἶναι
ἐρρῶσθαι ... τοῖς ἐκείνων εἰπόντες ἐμέτοις
diciendo adiós a los vómitos de aquéllos
- vomiting, Lat. vomitus, Hdt.