ἔμεσμα
ἔμεσμα, vomit
ἔμ-εσμα, ατος, τό,
- vomit, Hp. Prog. 13 (pl.).
medic. vómito, materia vomitada Hp.Morb.2.73, Int.6, Prog.13.
ἔμεσμα, ατος (τὸ) matière vomie, Hpc. Progn. 41.
Étym. ἐμέω.
ἔμεσμα, τό, das Ausgebrochene ; auch = ἔμεσις, Hippocr.