ἐμφανιστέον
ἐμφανιστέον, one must set forth, declare
ἐμφαν-ιστέον,
- one must set forth, declare, Pl. Ti. 65c, Str. 2.5.17.
1 hay que exponer
ὅσα τῶν χυμῶν πέρι λέγοντες ... ἐ.
κἄπειτα τοῦτο ἐ.
τούτων δὲ τὰς πλείω χρόνον συμμένειν δυναμένας ἐ.
2 hay que manifestar c. or. complet.
ἐ. δ' ὅτι ...
ἐ. δὲ καὶ ὡς ...
ἐμφανιστέον [ᾰ] vb. d’ἐμφανίζω, Plat. Tim. 65c.