ἐμφαγεῖν

comer con ganas, engullir c. ac. ἄρτον Eub.88.1, τοῖς μὲν ἄλλοις ... ἐμφαγοῦσιν ὅ τι δύναιντο X.HG 4.5.8, cf. Cyr.8.1.44, Luc.Asin.22, πόσα μὲν ἐμφαγόντες, πόσα δὲ ... ἐμπιόντες Luc.Nigr.22, c. gen. ζῶντος ἐνέφαγε τοῦ ἔχιος Aret.SA 2.13.9, σύκων παλάθης Plu.Art.3, cf. Ael.NA 5.29, Gr.Nyss.Pss.40.1, τοῦ περὶ ἁμαρτίας ἐμφαγεῖν comer del sacrificio expiatorio Ph.1.569, abs. ἐκέλευον αὐτοὺς ἐμφαγόντας πορεύεσθαι X.An.4.2.1, cf. Cyr.7.1.1, I.AI 9.79, 17.62, ὡς ἐμφαγοῦσι καὶ διαναπαυσαμένοις χρησόμενοι Plu.Tim.12, ἀπελούσαντο, ἐνέφαγον, ἔπιον Longus 3.33.2

• comer en ὁ χρυσὸς δὲ κοῖλος ἡμῖν ἐμφαγεῖν haya para nosotros plato de oro en que comer Luc.Nau.20.