ἐναντίβιον
ἐναντίβιον, with hostile front against
ἐναντί·βιον [τῐ] adv. en opposant force contre force, face à face, Il. 8, 168 ; 10, 451 ; 20, 130, etc. ; ἐν. τινος, Il. 20, 85, en luttant en face de qqn.
Étym. ἔναντι, βία.
ἐναντίβιον, adv., entgegenstrebend (βία), entgegen ; Hom. mit μεῖναι, Od. 14.270 ; ἐλθεῖν, Il. 20.130 ; μάχεσθαι u. ä., πολεμίζειν τινός, 20.85.
ἐναντίβιον : with hostile front against, Od. 14.270, Od. 17.439, Il. 20.130.