ἐναντιοποιολογικός
ἐναντιοποιολογικός, of or for making contradictions
ἐναντῐο-ποιολογικός, ή, όν,
- of or for making contradictions, -κή (sc. τέχνη), ἡ, Pl. Sph. 268c.
ἐναντιο·ποιο·λογικός, ή, όν, qui force l’adversaire à se contredire, Plat. Soph. 268c.
Étym. ἐν. ποιέω, λόγος.
ἐναντιοποιολογικός, ή, όν, machend, daß sich Einer in seinen Antworten widerspricht, Plat. Soph. 268e.