ἐναντιόβουλος
ἐναντιόβουλος, of contrary purpose
ἐναντῐό-βουλος, ον,
- of contrary purpose, Polem.Phgn. 66, Vett.Val. 61.28, al.
que se opone, de decisión contraria
ὁ εἴρων καὶ ἐ.
ἀνώμαλοι, ἐναντιόβουλοι, μανιώδεις
ἐναντιό·βουλος, ος, ον, qui a une volonté contradictoire ou changeante, Polém. Physiogn. 2, 12.
Étym. ἐναντίος, βουλή.
ἐναντιόβουλος, von entgegengesetztem Willen, Polem. Physiogn. 2.12.