ἐναντιοπραγέω
ἐναντιοπραγέω, oppose
ἐναντῐο-πρᾱγέω,
- oppose, D.S. 3.65, 4.49, al.
oponerse, ser contrario de pers.
κατεπλήξατο ... τοὺς ἐναντιοπραγοῦντας
ἐναντιο·πραγέω-ῶ [ᾱ] être du parti contraire, DS. 3, 65.
Étym. ἐ. πράσσω.
ἐναντιοπραγέω, [ρᾱ], von der Gegenpartei sein, DS. 3.65.