ἐναφανίζω
ἐναφανίζω, cause to disappear, hide
- cause to disappear, hide, τῶν ἡδονῶν τὰς σωματικὰς αἱ πρακτικαὶ τῷ χαίροντι τῆς ψυχῆς ἐ. Plu. Suav. 2.1099d:—more freq. in Pass., to be lost in, ἔν τινι Str. 1.3.3; τινί Ph. 2.118, Longin. 17.2, Plu. Frat. 2.489a, M.Ant. 7.10, al.: abs., of the pulse, die away, disappear in, ταῖς ἀντιβάσεσιν Agathin. ap. Gal. 8.936.
I tr.
1 hacer imperceptible, borrar, anular
τοῖς βελτίοσιν ἐναφανίζουσα τὰ χείρω
borrando las cosas peores con las mejoresτἀμυδρὰ φέγγη ἐναφανίζεται τῷ ἡλίῳ
τὸ δ' ὀλίγον θάρσος ἀτολμίας ἐναφανίζεται περιουσίᾳ
ταῖς ἀντιβάσεσιν ἐναφανιζόμενον
(οὐ) αὐτῇ τὸ φιλάδελφον ἐνηφανίσθη
2 echar a perder
τὴν ἐμαυτοῦ νεότητα ἐναφανίσας τῇ ματαιοπονίᾳ
ἐναφανισθῆναι τῷ πελάγει τῆς ἁμαρτίας
II intr., en v. med.
1 resultar imperceptible
ἐν γὰρ τοῖς μεγάλοις ἐναφανίζεται τὰ οὕτω μικρά
pues en las grandes (dimensiones) resultan imperceptibles tan pequeñas (irregularidades)(νοῦς) μήτε τούτοις ἐναφανιζομένη
en las hormigas
2 disiparse
τὸ ἔνυλον ἐναφανίζεται ... τῇ τῶν ὅλων οὐσίᾳ