Logeion | ἐννέπω

ἐννέπω, v. ἐνέπω.

v. ἐνέπω.

ἐν·νέπω, d’où ἐνέπω :

1 dire ; τι, Od. 24, 414, dire qqe ch. ; τινί τι, Il. 8, 412 ; etc. ; τινά τι, Eur. Suppl. 436, dire à qqn qqe ch. ; avec un acc. de pers. ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, Od. 1, 1, Muse, dis-moi l’homme, c. à d. la vie de l’homme ; avec un relat. τίς ἄριστος ἔην σύ μοι ἔννεπε, Μοῦσα, Il. 2, 761, Muse, dis-moi qui était le plus brave ; avec une conj. ἐνν. τινὶ ὡς, Soph. El. 1367, dire à qqn que ou comment ; abs. faire des récits, conter des nouvelles ; πρὸς ἀλλήλους, Od. 23, 301, les uns aux autres ||

2 parler, en gén. πρός τινα, Eschl. Suppl. 201 ; Soph. Tr. 401, etc. à qqn ; avec l’acc. τινά, Hés. O. 192 ; Soph. Aj. 751, adresser la parole à qqn, interpeller qqn ; τινά avec l’inf. ordonner à qqn de, etc. Pd. P. 9, 171 ; Soph. O.R. 350, O.C. 932 ||

3 appeler d’un nom : τινὰ δοῦλον, Eur. H.f. 270, appeler qqn esclave ||

➳ Seul. prés. ἐννέπω, Il. 2, 761 ; Od. 1, 1 ; Hés. O. 2 et 262 ; Pd. N. 7, 69 ; Soph. O.R. 1381 ; etc., et impf. ἔννεπον, Il. 8, 412 ; Hh. 12, 29 ; Pd. O. 1, 47 ; N. 10, 79, etc., avec un seul ν : ἐνέπω, Od. 17, 459 ; 23, 301 ; 24, 414 ; Hés. O. 192, etc. Pour les formes du fut. ἐνίψω et ἐνισπήσω, de l’ao. 1 ἔνιψα, de l’ao. 2 ἔνισπον, d’ord. rattachées à ce verbe, voy. les mots ἐνίπτω et ἐνίσπω.

Étym. R. indo-europ. *sekw-, dire avec préverbe ἐν-, cf. ἐνίσπω ; p. ἔννεπε cf. lat. inseque, insece.

ἐννέπω ep. voor ἐνέπω.

ἐννέπω, s. ἐνέπω.

†ἐννέπω

(ἐνσέπω)

[ἐν- 6 + σ(ε)π-.]

3 sing. impf. ἔννεπε Il. 8.412.

Imp. ἔννεπε Il. 2.761: Od. 1.1. Also ἐνέπω (Il. 11.643: Od. 17.549, 556, 561, Od. 23.301, Od. 24.414).

Fut. ἐνισπήσω (ἐνι-, ἐν-) Od. 5.98. ἐνίψω Od. 2.137.

3 sing. -ει Il. 7.447: Od. 11.148.

2 sing. aor. ἔνισπες (ἐνι-) Il. 24.388.

3 sing. -ε Il. 2.80, Il. 6.438.

Subj. ἐνίσπω Il. 11.839: Od. 9.37.

3 sing. -ῃ Il. 20.327, Od. 8.101, 251, Od. 17.529.

2 sing. opt. ἐνίσποις Od. 4.317.

3 sing. -οι Il. 14.107.

Imp. ἔνισπε Od. 4.642. ἐνίσπες Il. 11.186, Il. 14.470: Od. 3.101, 247, Od. 4.314, 331, Od. 11.492, Od. 12.112, Od. 14.185, Od. 22.166, Od. 23.35.

Imp. pl. ἔσπετε (prob. for ἔνσπετε) Il. 2.484, Il. 11.218, Il. 14.508, Il. 16.112.

Infin. ἐνισπεῖν Od. 3.93, Od. 4.323.

- 1
  To say, tell, tell of or about, communicate, make known: τὸν ὄνειρον Il. 2.80. Cf. Il. 7.447, Il. 8.412, Il. 11.186, 839, Il. 14.107, Il. 24.388: κείνου ὄλεθρον Od. 3.93 = Od. 4.323. Cf. Od. 2.137, Od. 4.314, 317, Od. 5.98, Od. 9.37, Od. 11.492, Od. 12.112, Od. 14.185, Od. 17.549, 556, 561, Od. 24.414.
  
  To tell about, tell the tale of (a person) Od. 1.1.
- 2
  With dependent clause, to say, tell: οἵ τινες . . . Il. 2.484, ὅππως . . . Il. 16.112. Cf. Il. 2.761, Il. 11.218, Il. 14.508: Od. 8.101, 251, Od. 22.166, Od. 23.35.
- 3
  Absol.
- - a
    To say, tell, speak: νημερτὲς ἐνίσπες Il. 14.470. Cf. Il. 6.438: Od. 3.101 = Od. 4.331, Od. 3.247, 327, Od. 4.642, Od. 11.148, Od. 17.529.
  - b
    To talk, hold converse: πρὸς ἀλλήλους Il. 11.643: Od. 23.301 (exchanging tales).

ἐννέπω

1say, tell
- a abs. ὣς ἔννεπεν O. 1.86 ὣς ἤνεπε N. 10.79 ὣς φάτο Κρονίδαις ἐννέποισα θέα (Tricl.: ἐνεπʼ. codd.) I. 8.45
- b followed by direct speech ἔννεπε δʼ εὐθὺς Ἀπόλλων O. 8.41
- c c. acc. tell of ἐνέποι κεν Καλλιμάχῳ λιπα ρὸν κόσμον Ὀλυμπίᾳ O. 8.82 μαθὼν δέ τις ἀνερεῖ, εἰ πὰρ μέλος ἔρχομαι ψάγιον ὄαρον ἐννέπων (i. e. cogn. acc. utter) N. 7.69
- d c. (acc. &) inf. κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν παντὶ θυμῷ σύν τε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντʼ ἔννεπεν P. 9.96 βελέων ὑπὸ ῥιπαῖσι κείνου φαιδίμαν γαίᾳ πεφύρσεσθαι κόμαν ἔνεπεν (byz.: ἔννεπεν codd.) N. 1.69 ἐλᾷ δὲ καὶ τέσσαρας ἀρετὰς ὁ θνατὸς αἰών, φρονεῖν δʼ ἐνέπει τὸ παρκείμενον N. 3.75
- e c. indir. quest. δέρμα λαμπρὸν ἔννεπεν, ἔνθα νιν ἐκτάνυσαν Φρίξου μάχαιραι P. 4.242
- f c. ὅτι & ind. ἔννεπε κρύφα τις ὅτι τάμον O. 1.47
- g call c. dupl. acc. ἀγώνων ἄπο, τοὺς ἐνέποισιν ἱερούς N. 6.59 ἦν ὅτε σύας Βοιώτιον ἔθνος ἔνεπον fr. 83.
- h ο]ὐκ ἐννέπει[ fr. 60b. 15.

Menu

Word wheel

ἐννέπω

Saved

Recent