ἐννέμω

I intr.

1 pastorear ἵνα μηθεὶς ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Διὸς ... μήτε ἐννέμῃ ... μήτε σπείρῃ ICr.3.4.9.82 (Itanos II a.C.), ὥστε μήτ' ἐνοικήσειν ποτὲ μητ' ἐννεμεῖν τεσσαράκοντα στάδια τῆς χώρας σφῶν D.C.72.3.2

• en v. med. mismo sent. ἐπιτηδειότατος ... τόπος ἐννέμεσθαί τε καὶ ἐμβόσκεσθαι Ph.2.131.

2 en v. med. vivir, habitar τοὺς ἐννεμομένους σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις ... ἀποστεῖλαι πρὸς ἡμᾶς LXX 3Ma.3.25

• de anim. criarse, e.e., tener su morada ἧχί θ' ἕκαστα ἑννέμεται Opp.H.1.5.

II tr., en v. med. habitar en, ocupar τὰς ἐν Συρίᾳ πόλεις καὶ τὰς κληρουχίας ἐννέμεσθαι Ph.2.118.