ἐννεσίη
ἐννεσίη, at the command
deseo, designio, sugerencia gener. en dat. por designio de c. gen. de dioses, personif. o héroes
τῷ σ' ὀΐω κείνης τάδε πάσχειν ἐννεσίῃσιν
Γαίης ἐννεσίῃσι
por designio de GeaΝείκεος ἐννεσίῃσι
τοῦδ' ἀνέρος ... ὑπ' ἐννεσίῃσι δαμῆναι
Ἰήσων μνήσατο Μηδείης πολυκερδέος ἐννεσιάων
νηπιέῃσιν ὑπ' ἐννεσίῃσι
con caprichos infantiles
•Deriv. en -σία de ἐνίημι, cf.
ἐννεσίη, ης (ἡ) (seul. dat. pl. ἐννεσίῃσιν, Il. 5, 894 ; Hés. Th. 494 ; Call. Dian. 108, Q. Sm. 3, 475 ; postér. au gén. ἐννεσιάων, A. Rh. 3, 1364) suggestion, conseil, avec le gén. de la personne.
Étym. pour *ἐνεσίη, du th. ἐνε- de ἐνίημι.
ἐννεσίη, ἡ (ἐν-ίημι), die Eingebung, der Rat, Befehl ; κείνης ἐννεσίῃσιν, auf ihr Geheiß, Il. 5.894 ; γαίης Hes. Th. 494 ; Ἥρης ἐννεσίῃσιν Callim. Dian. 108 ; a. sp.D., wie σῇσιν ὑπʼ ἐννεσίῃς Ep.adesp. 428 (IX.788); Qu.Sm. 3.475 νηπιέῃσιν ὑπʼ ἐννεσίῃσιν, ohne gen., = Geist ; Ap.Rh. 3.1364 gen. ἐννεσιάων.
ἐννεσίη
-ης, ἡ
[ἐνίημι. For ἐνεσίη, which could not stand in the hexameter.]
An inciting or prompting.
In pl.: κείνης ἐννεσίῃσιν Il. 5.894.
ἐννεσίη : dat. pl., at the command; τινός, Il. 5.894.