ἐννοητικός
ἐννοητικός, thoughtful
ἐννο-ητικός, ή, όν,
- thoughtful, Arist. Phgn. 813a29.
I
1 de pers. reflexivo
2 de abstr. intelectivo
συγκατάθεσις
δυνάμεις
• conceptual
ἰδέα
II adv. -ῶς reflexivamente, con fuerza, con intensidad
glos. a ἐμφαντικῶς
ἐννοητικός, ή, όν, habitué ou apte à réfléchir, à penser, Arstt. Physiogn. 6, 49.
Étym. ἐννοέω.
ἐννοητικός, ή, όν, nachdenkend, Arist. physiogn. p. 813.29.
• Adv ., Hesych. als Erkl. von ἐμφαντικῶς.
• Adv ., Hesych. als Erkl. von ἐμφαντικῶς.