ἐννοσίφυλλος
ἐννοσίφυλλος [ῐ], ον,
- = εἰνοσίφυλλος, Ep. for ἐνοσιφ-: ἀήτα Simon. 41.
ἐννοσί·φυλλος, ος, ον [ῐ] qui agite les feuilles, Sim. fr. 41 Bgk.
Étym. ἔνοσις, φύλλον.
ἐννοσίφυλλος, p. = ἐνοσίφυλλος, blätterschüttelnd, vom Winde, Simonides bei Plut. Symp. 8.3.4 ; vgl. εἰνοσίφυλλος.