ἐνστόμιος
ἐνστόμιος, in the mouth
ἐνστόμ-ιος, ον,
- in the mouth, ἕλκος Dsc. 1.96; τραύματα Antyll. ap. Orib. 45.16.4; χυλός Ph. 1.373; θερμασία PMed.Lond. 155.2.5.
bucal, de la boca, que está en la boca
ἕλκη
χυλός
θερμασία
μέρος
ἐν·στόμιος, ος, ον, qui est dans la bouche, Phil. 1, 373, 386 ; Diosc. 1, 125 ; Clém. 1, 297 Migne.
Étym. ἐν, στόμα.
ἐνστόμιος, im Munde, Clem.Al.